Ankara Ü. İlahiyat Fakültesi
Kur’ân, İslam’ın klasik döneminde, birçok açıdan İslam
disiplinlerinin inceleme konusu olmuştur. Tefsir disiplini tarafından Kur’ân,
tarihi bağlamı ile yakından ilişkili bir metin olarak görülmüştür. Bu algılamaya
uygun olarak Kur’ân’ı tarihsel bağlamı ve bu bağlamda kullanılan dil, tefsirin
başlıca kaynakları olmuştur. Kur’ân’ın cümleleri bu bakış açısıyla hadis
rivayetleri ve tarih kaynakların kullanılmasıyla açıklanmıştır. Yine Kur’ân lûgat,
nahiv, sarf ve iştikak yönünden de ele alınmış, edebi açıdan da ma’âni, beyan ve
bediî incelemelerinin konusu olmuştur. (dahası…)
Bir Yorum Eleştirisi:Çağdaşçı Kur’an Yorumu Üzerine Cumartesi, May 5 2007
Tefsir-Usulü 10:13 pm
Kur’anı Kerim Cumartesi, May 5 2007
Tefsir-Usulü 9:12 am
Son vahiy dini olan İslâm’ın kutsal kitabı. Kur’ân, tercih edilen görüşe göre, “karae” fiilinden edilen bir mastar olup, Allâh’ın son kitabına özel ad olmuştur. Kök anlamı; okumak, toplamak, bir araya getirmek demektir. Âyetlerde bu anlamı görmek mümkündür: “Ey Muhammed! Cebrail sana Kur’ân’ı okurken, acele ederek onunla beraber dilini oynatma. Onu bir araya toplamak ve okutmak şüphesiz bizim işimizdir. Biz onu Cebrail’e okuttuğumuz zaman, sen onun okuyuşunu izle” (el-Kıyâme, 75/1618). Kur’ân-ı Kerim’in özlü tarifi şöyledir: Yüce Allah, tarafından Hz. Muhammed’e arapça olarak indirilmiş, bize kadar tevatür yoluyla nakledilmiş, mushaflarda yazılı, Fatiha Sûresi ile başlayıp Nâs Sûresi ile sona eren kelâmıdır.devamı için (dahası…)
